Μαλλιά κουβάρια με τον άνεμο: Ένα ταξίδι από την αυλή μας στην τέχνη του Τσαρούχη!

 

Στην Παραμυθιά ο αέρας είναι ο μόνιμος σύντροφός μας. 

Ξέρουμε καλά το μυστικό του:

 όταν κάπου κοντά ετοιμάζεται κακοκαιρία 

και ο καιρός γυρίζει σε χιονιά, 

εδώ σε εμάς ξεκινάει αμέσως 

εκείνος ο γνώριμος, δυνατός άνεμος! 

Μετά την βροχή της προηγούμενης Δευτέρας λοιπόν, 

σειρά είχε ο αέρας που μας επισκέφτηκε για να μας ξεσηκώσει.

Και ποιος είπε ότι δεν φαίνεται; 

Μπορεί να μην μπορούμε να τον πιάσουμε με τα χέρια μας, 

αλλά —πιστέψτε μας— 

είδαμε με τα μάτια μας όλα όσα κάνει να χορεύουν!

Μια μέρα που ο αέρας φυσούσε δυνατά στην Παραμυθιά, 

οι μικροί μας μετεωρολόγοι δεν έχασαν ευκαιρία. 

Φόρεσαν τα μπουφάν τους, 

πήραν ανά χείρας ξυλάκια με πολύχρωμες κορδέλες 

και βγήκαν στην αυλή. 

Και τότε... άρχισε ο χορός! 

Οι κορδέλες ανέμιζαν, στριφογύριζαν 

και ανέβαιναν ψηλά στον ουρανό, 

παρασύροντας τα παιδιά σε ένα ασταμάτητο παιχνίδι 

κίνησης και παρατήρησης.

Από πού φυσάει ο άνεμος;

Για να λύσουμε το μυστήριο, 

γίναμε αληθινοί εξερευνητές. 

Κοιτάξαμε τα δέντρα, 

μετρήσαμε την κίνηση στα φύλλα

 και παρατηρήσαμε τη γαλανόλευκη σημαία μας 

που κυμάτιζε περήφανη στην αυλή.

Η εξερεύνηση συνεχίστηκε και μέσα στην τάξη

 με ένα σούπερ διασκεδαστικό πείραμα! 

Επιστρατεύσαμε τη δική μας δύναμη, 

πήραμε καλαμάκια και γίναμε εμείς οι ίδιοι άνεμος: 

φυσήξαμε δυνατά, διώξαμε μακριά τα σύννεφα 

από βαμβάκι και καταφέραμε να κουνήσουμε το καραβάκι μας 

μέσα στο νερό, καταλαβαίνοντας

 

πως ταξιδεύουν τα πλοία στις θάλασσες!

Και επειδή κάθε σωστός επιστήμονας 

κρατάει σημειώσεις, 

καταγράψαμε τις παρατηρήσεις μας 

σε  φύλλα εργασίας! 

Γίναμε «μαλλιά κουβάρια με τον άνεμο», 

μελετήσαμε την κλίμακα μποφόρ 

και σημειώσαμε πόσο δυνατά φυσούσε.

Ο άνεμος όμως τρύπωσε και στη βιβλιοθήκη μας, 

αφού ανακαλύψαμε ότι αυτό το αόρατο φαινόμενο

 έχει εμπνεύσει διαχρονικά 

ζωγράφους, ποιητές και μουσικούς! 

Διαβάσαμε συναρπαστικές ιστορίες και παραμύθια 

που μας ταξίδεψαν στις γωνιές του κόσμου παρέα 

με το φύσημα του αέρα.

Έπειτα, η τάξη μας πλημμύρισε μελωδίες. 

Ταξιδέψαμε με την ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη 

ακούγοντας τον «μικρό βοριά», 

τραγουδήσαμε το παραδοσιακό «φύσα αεράκι» 

και ακούσαμε σκοπούς αφιερωμένους 

στους αέρηδες και τους δυνατούς ανεμοστρόβιλους, 

νιώθοντας τον ρυθμό τους και κάνοντας 

τις δικές μας μουσικοκινητικές δοκιμές!

Από την αυλή... στην τέχνη του Γιάννη Τσαρούχη!

Ο άνεμος όμως δεν μας έμαθε μόνο μετεωρολογία·

 μας ταξίδεψε και στον κόσμο της ζωγραφικής.

 Γνωρίσαμε τους ανέμους μέσα 

από το σπουδαίο έργο του Γιάννη Τσαρούχη. 

Ο Βοριάς, ο Νοτιάς, ο Λεβάντες και ο Πουνέντες

 απέκτησαν πρόσωπο, όνομα 

και πήραν αμέσως τη δική τους θέση

 στο ανεμοδείκτη που δημιουργήσαμε στην τάξη.

Με απλά υλικά, έντονα χρώματα και τις κορδέλες μας, 

φτιάξαμε μια πανέμορφη κατασκευή 

που περιστρέφεται με το παραμικρό φύσημα!

Φυσικά, οι νέοι μας ανεμοδείκτες μεταφέρθηκαν 

αμέσως στο τηλεοπτικό στούντιο καιρού 

που έχουμε στήσει στην τάξη μας 

από την έναρξη του εργαστηρίου 

μικροί μετεωρολόγοι.

Οι μικροί μας μαθητές πήραν 

τους ανεμοδείκτες τους στο σπίτι, 

έτοιμοι να συνεχίσουν τις μετεωρολογικές τους παρατηρήσεις 

από το μπαλκόνι ή το παράθυρό τους 

κάθε φορά που ο αέρας θα αποφασίζει

 να επισκεφτεί ξανά την Παραμυθιά!

Μια μέρα με δυνατό αέρα έγινε η καλύτερη αφορμή

 για παιχνίδι, ανακάλυψη, τέχνη και δημιουργία. 

Επειδή στο νηπιαγωγείο μας, 

ακόμα και ο άνεμος μπορεί να εμπνεύσει 

και να γίνει ο πιο αναπάντεχος δάσκαλος!