Αναπολώντας τον «Θησαυρό του Βιβλιοπόντικα»: Μια γιορτή γεμάτη θέατρο, δώρα και εκπλήξεις!

 

Μπορεί το ημερολόγιο να δείχνει πως πέρασε καιρός, 

όμως οι όμορφες αναμνήσεις δεν έχουν ημερομηνία λήξης! 

Σήμερα λοιπόν, ξεσκονίζουμε το αρχείο μας 

και γυρίζουμε πίσω στην περσινή μας καλοκαιρινή γιορτή.

Καλεσμένος μας ήταν ο αγαπημένος ήρωας 

του Βαγγέλη Ηλιόπουλου, 

ο Βιβλιοπόντικας,

 σε μια παράσταση κουκλοθεάτρου 

που ετοιμάστηκε με μεράκι αποκλειστικά 

έπειτα από πρόσκλησή μας,

για το νηπιαγωγείο μας. 

Η παράσταση κουκλοθεάτρου

 που απολαύσαμε δεν ήρθε τυχαία! 

Είχαν προηγηθεί στο νηπιαγωγείο μας 

πολλές δραστηριότητες φιλαναγνωσίας. 

Διαβάσαμε τις περιπέτειες του ήρωα 

και γίναμε κι εμείς μικροί «βιβλιοπόντικες».

Δημιουργήσαμε με κάλτσες τις δικές μας κούκλες,

και για τη Δανειστική μας 

Βιβλιοθήκη

 πήρε τη θέση του στον τοίχο της τάξης

 και περίμενε κάθε εβδομάδα

 να γεμίσει με τις ιστορίες

 που επέλεγαν τα παιδιά!

Και κάποια φύλλα εργασίας

Μια από τις πιο όμορφες δράσεις μας ήταν

 και οι αναμνηστικές μπλούζες της γιορτής: 

Τα παιδιά, με πολύ υπομονή και αγάπη, 

έγραψαν πάνω σε κάθε μπλούζα τα ονόματά τους

στις οποίες προσθέσαμε και στάμπα του Βιβλιοπόντικα! 

Έτσι, την ημέρα της γιορτής, 

κάθε παιδί φορούσε πάνω του

 ολόκληρη την παρέα του νηπιαγωγείου, 

συμβολίζοντας τη φιλία 

που μας ένωσε όλη τη χρονιά.

Με αυτές τις ιδιαίτερες μπλούζες υποδεχτήκαμε 

την ερασιτεχνική θεατρική ομάδα ΘΕ.Ο.ΦΙΛ. Φιλιατών.

Οι χειροποίητες κούκλες 

και το κέφι 

των μελών της ομάδας

 μας μάγεψαν, 

θυμίζοντάς μας ότι ο πιο μεγάλος θησαυρός

 είναι τα βιβλία.

 Αλλά η μεγαλύτερη έκπληξη ήρθε στο τέλος: 

 Οι κούκλες «κατέβηκαν» από τη σκηνή 

και τα παιδιά 

είχαν την ευκαιρία να παίξουν μαζί τους! 

Γέλασαν, πειραματίστηκαν 

κι έγιναν για λίγο και τα ίδια μικροί κουκλοπαίκτες

Ως ελάχιστο δείγμα ευχαρίστησης,

 ετοιμάσαμε αναμνηστικά δωράκια για τους καλεσμένους μας

Καλοκαιρινά καπελάκια για τις κυρίες της ομάδας

Γλάστρες με κρασούλα για τους κυρίους.

Η γιορτή έκλεισε με την πιο όμορφη έκπληξη,

 όπως κάθε χρονιά!  

Αυτή τη φορά όμως οι γονείς των παιδιών μας, 

θέλοντας να με ξεκουράσουν 

από τις απαιτήσεις του σχολικού αποχαιρετισμού, 

ανέλαβαν τα ηνία και οργάνωσαν 

ένα φανταστικό πάρτι στην αυλή μας. 

Είναι υπέροχοι!

Η μυρωδιά από τις ζεστές πίτσες 

και η δροσιά από το φρέσκο παγωτό

 ενθουσίασαν μικρούς και μεγάλους, 

κλείνοντας τη χρονιά με τον πιο γλυκό τρόπο.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στη ΘΕ.Ο.ΦΙΛ. Φιλιατών 

για το παραμυθένιο ταξίδι που μας χάρισε

και σε όλους τους γονείς για τη φροντίδα

 αυτού του αξέχαστου απογεύματος!

Ντενεκεδούπολη

Τα γνωστά ντενεκεδάκια ζωντάνεψαν 

σήμερα στην τάξη μας 

αφού μέρες τώρα τα παιδιά με τα χεράκια τους 

τα ζωγράφισαν , τα έκοψαν κι έπαιξαν μαζί τους. 

Σας τα παρουσιάζουμε με σειρά εμφανίσεως 

όπως και στην πολυαγαπημένη ιστορία 

της Ευγενίας Φακίνου.

( διακριτικό τεστ μνήμης, 

θέλοντας να διαπιστώσω αν αποσπάται η προσοχή τους

την ώρα που τους διαβάζω :) )

Την ιστορία αφηγείται ο ήλιος

που τόσα έχουν δει τα μάτια του... 

Η Ντενεκεδούπολη είναι μια πολιτεία αλλιώτικη απ΄τις άλλες. Δεν είναι φτιαγμένη από τούβλα, 

πέτρες, τσιμέντο ή γυαλί. 
Είναι ολόκληρη φτιαγμένη από ντενεκέδες. 

Και μένουν σ΄αυτή, τι... άλλο; Ντενεκεδάκια. 
Άδεια, σκουριασμένα, παλιά ντενεκεδάκια. Βρέθηκαν όλα πεταμένα σ΄ένα σκουπιδότοπο κι αποφάσισαν να φτιάξουν τη δική τους πολιτεία, για να μένουν μόνα τους και να΄χουν την ησυχία τους

Τα ντενεκεδάκια που μένουν 

εδώ έχουν περίεργα ονόματα: 

 Ζούσαν όλα πολύ ευτυχισμένα 

                       στην Ντενεκεδούπολη,                      

ώσπου μια μέρα εμφανίστηκε ...

 ...έφερε τα πάνω κάτω,

έγινε αρχηγός με το έτσι θέλω!!!

Με τούτα και με κείνα,

  με τις τόσο φοβερές απαιτήσεις

και εγωιστική συμπεριφορά του 

κι αφού τα ντενεκεδάκια  απηυδισμένα 

του ζήτησαν πολύ ευγενικά 

να φύγει κι αυτός αρνήθηκε, 

κατάντησε ένας πατημένος τενεκές ...

...έτσι τέλος καλό, όλα καλά!

Η  ιστορία της Ντενεκεδούπολης 

προσπαθεί να μεταδώσει αξίες, 

που δεν αλλοιώνονται με το πέρασμα του χρόνου.

Πάντα το καλό νικάει στο τέλος 

με όπλο την φιλία, την αλληλεγγύη, την υπομονή παρέα με την επιμονή και τη δουλειά.

Αφιερωμένες στους μαθητές-μαθήτριες  

της Γ΄ Λυκείου και στους καθηγητές τους

οι επόμενες ζωγραφιές- εντυπώσεις

μέσα από τα μάτια των παιδιών, 

όπως είδαν τη χθεσινή εκδήλωση 

για την Επέτειο του Πολυτεχνείου.

Δεν είναι πολύ όμορφες;;;