Το σκαθάρι του Τρυγαίου αλλιώς!

 

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης, 

στις 21 Σεπτεμβρίου, ημέρα Δευτέρα, 

συνεχίσαμε το εκπληκτικό ταξίδι 

στον κόσμο του παππού Αριστοφάνη! 

Μετά την προηγούμενη δράση μας πάνω στο ίδιο βιβλίο, 

την οποία μπορείτε να δείτε αναλυτικά

εδώ , 

αυτή τη φορά ζωντανέψαμε στο νηπιαγωγείο μας 

την αντιπολεμική του κωμωδία,

 «Ειρήνη»,

 με έναν πολύ ξεχωριστό τρόπο. 

Κάναμε, βλέπετε, 

μια μικρή αλλά σημαντική ανατροπή: 

το δικό μας σκαθάρι δεν τρέφεται με περίεργες τροφές

 όπως στην αυθεντική ιστορία, 

αλλά μεγαλώνει τρώγοντας χρώματα, 

φαντασία και όμορφα συναισθήματα!

Η νέα μας περιπέτεια ξεκίνησε 

με ένα άκρως βιωματικό παιχνίδι messy play. 

Στρώσαμε χαρτί του μέτρου στο πάτωμα 

με μεγάλες κηλίδες από τέμπερες, 

φορέσαμε διάφανες σακούλες στα πόδια και περπατήσαμε με ενθουσιασμό πάνω στο χρώμα! 

Με κάθε μας βήμα, 

νιώθαμε ότι σβήναμε το σκοτάδι του πολέμου 

και ανοίγαμε διάπλατα τον δρόμο 

για να βγει η θεά Ειρήνη από τη σπηλιά. 

Φυσικά, είχαμε προνοήσει και για την καθαριότητά μας,

 αφού δίπλα στρώσαμε ένα μεγάλο χαρτόνι 

για να πατούν τα παιδιά βγαίνοντας, 

ώστε να βγάζουμε τις σακούλες 

με ασφάλεια και χωρίς λερώματα. 

Επειδή όμως το χαρτί του μέτρου άρχισε να ζαρώνει 

από την υγρασία της μπογιάς, 

επιστρατεύσαμε αμέσως μια έξυπνη λύση της στιγμής.

 Βάλαμε από πάνω χοντρό χαρτόνι

 και τα παιδιά το πάτησαν ξανά 

με τις παντοφλίτσες τους αυτή τη φορά

σαν πατητήρι, 

με αποτέλεσμα να αποτυπωθεί 

το φωτεινό μας μονοπάτι τέλεια και πεντακάθαρα!

Όταν το τυπωμένο χαρτόνι στέγνωσε καλά,

 το κόψαμε σε οβάλ σχήματα, 

έτσι ώστε κάθε παιδί να πάρει στα χέρια του ένα αληθινό, χειροπιαστό κομμάτι από το μονοπάτι

 για να γίνει το σώμα του δικού του σκαθαριού.

 Με την τεχνική του mixed-media, 

επιστρατεύσαμε χρωματιστά κουμπιά, ματάκια, 

 γλωσσοπίεστρα για πόδια 

που τα έβαψαν τα ίδια τα παιδιά, 

σύρμα πίπας για κεραίες 

και πλαστικοποιημένα, διάφανα φτερά. 

Μέσα σε αυτά τα φτερά, τα παιδιά έκλεισαν 

με όλη τους την αγάπη τα δικά τους μηνύματα ειρήνης: 

«Αγάπη» και «Ειρήνη». 

Στο κάτω μέρος της κατασκευής 

προσαρμόσαμε ένα ξυλάκι 

και χαράζοντας μια μικρή σχισμή

 σε ένα μπλε χαρτόνι που συμβόλιζε τον ουρανό, 

τα παιδιά κουνούσαν το ξυλάκι από πίσω 

και έβλεπαν με δέος το σκαθάρι τους να πετάει από τη Γη κατευθείαν στον Όλυμπο!

Στο κάτω μέρος αυτής της υπέροχης κατασκευής 

κολλήσαμε και το ρυθμικό μας τετράστιχο, 

για να μας θυμίζει πάντα αυτή τη μέρα: 

«Μέσα στα διάφανα φτερά έκρυψα από μια λεξούλα, 

να τη διαβάζει ο ουρανός και η χρυσή συννεφούλα! 

Γράφει "Αγάπη" και "Ειρήνη", 

το φως για να προλάβει, 

να ταξιδεύει η χαρά με τούτο το σκαθάρι!». 

Τα περήφανα χαμόγελα των παιδιών 

την ώρα που έβλεπαν το σκαθάρι τους 

να «πετάει» στον ουρανό ήταν όλη η ανταμοιβή μου. 

Η Ειρήνη του Αριστοφάνη έγινε 

για τα απειρωτάκια μας

 μια ακόμη αξέχαστη, βαθιά βιωματική εμπειρία!

Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί όλα τα βήματα της δράσης μας!