Το ουράνιο τόξο της αγάπης

 

Όταν ασχοληθήκαμε με τα συναισθήματα 

στην παρεούλα μας, 

με οδηγό το εγκεκριμένο πρόγραμμα 

συναισθηματικής αγωγής 

«Βήματα για τη Ζωή», 

προσεγγίσαμε βιωματικά ένα συναίσθημα 

που απασχολεί συχνά τα παιδιά: τη ζήλια. 

Για να κατανοήσουμε 

αυτό το δύσκολο συναίσθημα, 

επιστρατεύσαμε μια δική μας ιστορία:

«Όταν το κίτρινο ζήλεψε το ουράνιο τόξο»

Μια φορά κι έναν καιρό,

ψηλά στον ουρανό,

φτιάχτηκε το πρώτο ουράνιο τόξο.

Όλα τα χρώματα ήταν χαρούμενα,

εκτός από το κίτρινο.

Το κίτρινο κοίταξε το ροζ

και το πράσινο και ένιωσε

ένα περίεργο σφίξιμο στην καρδιά.

"Γιατί ο ήλιος κοιτάζει περισσότερο εκείνα;

Γιατί τα παιδιά στον κόσμο αγαπάνε το κόκκινο

πιο πολύ από εμένα;" σκέφτηκε.

Αυτό το συναίσθημα ήταν η ζήλια.

Το κίτρινο θύμωσε τόσο πολύ,

που άρχισε να σπρώχνει τα άλλα χρώματα.

"Φύγετε!" φώναζε, "θέλω όλο τον ουρανό δικό μου!

Θέλω ο ήλιος να κοιτάζει μόνο εμένα!".

Τα άλλα χρώματα έκαναν στην άκρη στενοχωρημένα.

Το ουράνιο τόξο χάλασε.

Έμεινε μόνο μια κίτρινη γραμμή στον ουρανό.

Τα παιδιά από τη γη κοίταξαν ψηλά και είπαν:

"Αχ, τι κρίμα... Πού πήγε το όμορφο ουράνιο τόξο μας;

Γιατί έμεινε μόνο ένα χρώμα;"

Τότε το κίτρινο κατάλαβε.

Μόνο του, όσο λαμπερό κι αν ήταν,

δεν μπορούσε να φτιάξει τη μαγεία.

Κατάλαβε ότι ο ήλιος είχε αρκετό φως και αγάπη

για όλα τα χρώματα μαζί,

χωρίς να ξεχωρίζει κανένα.

Αφού απλώθηκε,

έπιασε το κόκκινο από τη μια

και το πράσινο από την άλλη,

και αγκαλιάστηκαν σφιχτά.

Το ουράνιο τόξο σχηματίστηκε ξανά,

πιο φωτεινό από ποτέ!

Και η ζήλια;

Έγινε μια όμορφη κίτρινη λωρίδα,

που ήξερε πια πως έχει τη δική της,

ξεχωριστή θέση στην ομάδα!»

Μέσα από τη συζήτηση

και μερικές επιπλέον βιωματικές δραστηριότητες

δείτε εδώ ,

τα παιδιά οδηγήθηκαν 

σε ένα σπουδαίο συμπέρασμα:

 Η αγάπη δεν μοιράζεται για να λιγοστέψει, 

αλλά πολλαπλασιάζεται για να μας χωρέσει όλους! 

Αυτό το πολύτιμο μάθημα ισχύει παντού: 

τόσο στην τάξη μας όσο 

και στο σπίτι μας με την οικογένειά μας. 

Η προσοχή, η αποδοχή και η αγάπη φτάνουν 

για τον καθένα ξεχωριστά, 

χωρίς να στερούμαστε τίποτα! 

Για να αποτυπώσουν αυτό το μήνυμα, 

 δημιουργήσαμε μια πανέμορφη ατομική κατασκευή.

 Κάθε απειρωτάκι τύπωσε τις 7 πολύχρωμες παλάμες του

 σχηματίζοντας μια φωτεινή αψίδα, 

ενώ στις άκρες κολλήσαμε δύο σύννεφα: 

το ένα κρύβει ένα χαμόγελο και το άλλο 

ένα τρυφερό, ποιητικό μήνυμα για τους γονείς!