Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

Από τη Ντενεκεδούπολη, τον Ρίτσο και τον Γαΐτη… στη δική μας φωνή στο ραδιόφωνο!

 

Υπάρχουν ιστορίες που δεν μένουν κλεισμένες 

στις σελίδες ενός βιβλίου. 

Γίνονται αφορμή για συζήτηση, παιχνίδι, 

δημιουργία και τραγούδι.

 Αυτές τις μέρες του Νοέμβρη στο νηπιαγωγείο μας, 

προσεγγίσαμε την επέτειο του Πολυτεχνείου

 με σεβασμό και τρυφερότητα, 

αναζητώντας μαζί με τα παιδιά 

τις έννοιες της Δημοκρατίας, της Ελευθερίας 

και της δύναμης που έχει η φωνή όλων μας.

Αφετηρία του ταξιδιού μας ήταν η αγαπημένη
Ντενεκεδούπολη της Ευγενίας Φακίνου. 
Γνωρίσαμε τους ήρωες της ιστορίας 
και συζητήσαμε για τη διαφορά ανάμεσα 
στο αποφασίζει ένας και στο αποφασίζουμε όλοι μαζί.
Ταΐζοντας τον άπληστο Λαδένιο
φρούτα και τα λαχανικά, 
είδαμε στην πράξη πώς ήθελε να τα φάει όλα μόνος του, 
αφήνοντας το μανάβικο άδειο 
χωρίς να μείνει τίποτα για τους υπόλοιπους, 
μια συμπεριφορά καθόλου δημοκρατική!
 Στήσαμε τη δική μας κάλπη, 
ψηφίσαμε τον αγαπημένο μας ήρωα 
νικήτρια αναδείχθηκε η Μηλίτσα,
και αποτυπώσαμε τις ψήφους σε ραβδόγραμμα. 
Έτσι, μιλήσαμε στην πράξη για την πλειοψηφία,
 τον σεβασμό στην απόφαση της ομάδας 
και τα συναισθήματα που μας γεννά ένα αποτέλεσμα.
Στη συνέχεια, φτιάξαμε τα δικά μας ρετρό ραδιοφωνάκια. 
Το ηχείο ανοίγει σαν μικρό πορτάκι
 και αποκαλύπτει τον φοιτητή του σταθμού,
 εικόνες από τις ημέρες εκείνες και έναν κωδικό QR. 
Με ένα σκανάρισμα, το ραδιόφωνο ζωντανεύει
 και ακούγονται τα παιδιά να τραγουδούν. 
Η δική τους φωνή γίνεται μέρος της ιστορίας 
και ταξιδεύει από το μικρόφωνο στην τάξη
 και από την τάξη σε όλους εσάς! 
Μπορείτε να ακούσετε τη ραδιοφωνική μας εκπομπή
 σκανάροντας τον κωδικό QR στις φωτογραφίες 
ή πατώντας εδώ ! 
Μιλήσαμε ακόμη για τον ποιητή Γιάννη Ρίτσο 
και το κυκλάμινο που ξεπρόβαλε στον βράχο. 
Τα παιδιά παρατήρησαν το μικρό μας γνώριμο λουλούδι, 
το ζωγράφισαν και φαντάστηκαν 
πως μοιάζει με πουλάκι έτοιμο να πετάξει. 
Μέσα από τις δραστηριότητές μας 
αναγνωρίσαμε συναισθήματα όπως 
η έκπληξη, η χαρά και η ελπίδα,
 ενώ θυμηθήκαμε το σύνθημα
Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία
και όσα είχαμε μάθει 
για την Αθήνα, το ραδιόφωνο και τη Δημοκρατία.
Το ταξίδι μας συνεχίστηκε με τα έργα του ζωγράφου
 Γιάννη Γαΐτη και τα μοναχικά, απρόσωπα ανθρωπάκια του. 
Τα παιδιά μεταμορφώθηκαν σε αγγελιοφόρους 
με ριγέ κοστούμια, καπελάκια και μεγάλα φτερά. 
Έσπασαν τη σιωπή και μετέφεραν στο πλήθος
 τα μηνύματα και τα συνθήματα του Πολυτεχνείου, 
ανάμεσά τους και το ευρηματικό 
«Οι φοιτητές δεν βολεύονται, βουλεύονται». 
Σχετική, παλαιότερη ανάρτηση μπορείτε να δείτε εδώ.
Η όμορφη αυτή διαδρομή θα ολοκληρωθεί στην 
Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων «Καρκαμίσι»,
 όπου θα παρακολουθήσουμε την εκδήλωση των μαθητών 
του Λυκείου, ενώνοντας τα μικρά παιδιά της τάξης μας 
με τους μεγαλύτερους μαθητές της πόλης μας.
Από τις σελίδες ενός βιβλίου ως τα μικρά μας ραδιόφωνα, 
τα μηνύματα έγιναν ιστορίες, εικόνες και φωνές. 
Και η πιο δυνατή ανακάλυψη των παιδιών ήταν πως, 
όταν ακούμε ο ένας τον άλλον και ενώνουμε τις φωνές μας,
 μπορούμε να αλλάξουμε όσα μας περιβάλλουν.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου