Την προηγούμενη σχολική χρονιά στο πλαίσιο
του Ενεργού Πολίτη,
το νηπιαγωγείο μας είχε την τιμή να φιλοξενήσει
μια ξεχωριστή μουσειοσκευή
του Αρχαιολογικού Μουσείου
Ηγουμενίτσας γεμάτη μυστικά
από το παρελθόν.
Πριν την ανοίξουμε, αφήσαμε τη φαντασία μας να καλπάσει.
Τι κρύβει άραγε αυτό το περίεργο μπαούλο;
Η φαντασία τους πήρε φωτιά:
“Κρυμμένοι θησαυροί;”, “Πασχαλίτσες”,
“Πασχαλινά αβγά;”
ήταν μερικές από τις απίθανες ιδέες τους! Πριν δούμε την πραγματικότητα,
καταγράψαμε τις δικές μας υποθέσεις
σε φύλλο εργασίας που ετοίμασα :
Όταν τελικά η μουσειοσκευή άνοιξε,
η έκπληξη ήταν μεγάλη!
Μπροστά μας αποκαλύφθηκε ο κόσμος του παιχνιδιού
στην αρχαιότητα.
Ανακαλύψαμε ότι τα παιδιά
πριν από χιλιάδες χρόνια
διασκέδαζαν με αντικείμενα που μοιάζουν πολύ με τα δικά μας:
Τη μουσειοσκευή συνόδευαν δύο παιδιά,
η Φίλα και ο Ξένυς από την Αρχαία Γιτάνη,
που μας διηγήθηκαν πως περνούσαν την ώρα τους
χιλιάδες χρόνια πριν.
Μέσα από τις ιστορίες τους,
ανακαλύψαμε ότι τα παιδιά πριν από χιλιάδες χρόνια
διασκέδαζαν με αντικείμενα
που μοιάζουν εντυπωσιακά με τα δικά μας.
Στο επόμενο φύλλο εργασίας αποτύπωσαν τα συναισθήματά τους
και ζωγράφισαν όσα τους έκαναν εντύπωση.
Μέσα από τη διαδικασία των αντιστοιχίσεων,
είδαμε το χθες να ζωντανεύει μέσα από το σήμερα
αναγνωρίζοντας τη σβούρα,
το γουρουνάκι,
τον ίππο,
την κουδουνίστρα
τα ζάρια
αλλά και την εξέλιξη της πλαγγόνας.
Διαπιστώσαμε έτσι,
πως η ανάγκη για παιχνίδι παραμένει διαχρονική
και ενώνει τα παιδιά κάθε εποχής.
Η χαρά μας μεγάλωσε ακόμα περισσότερο
όταν παίξαμε αποδιδρασκίνδα,
το σημερινό κρυφτό
δοκιμάσαμε τη διελκυστίνδα,
νιώθοντας τη δύναμη της συνεργασίας,
και γνωρίσαμε τον εφεδρισμό,
ένα παιχνίδι που απαιτούσε ευστοχία
και πολλή ισορροπία!
Η εξερεύνησή μας συνεχίστηκε
με τις προτεινόμενες δραστηριότητες
του Αρχαιολογικού Μουσείου,
που μας κάλεσαν να δούμε τα εκθέματα με άλλη ματιά.
Η προσοχή μας στράφηκε στην πλαγγόνα,
τη χειροποίητη πήλινη κούκλα
με τα κινητά μέλη,
που θεωρείται ο πρόγονος της σημερινής κούκλας.
Αφού παρατηρήσαμε τις λεπτομέρειές της,
μεταμορφωθήκαμε σε μικρούς κεραμιστές!
Με ενθουσιασμό πιάσαμε τον πηλό,
νιώσαμε την υφή του
και τα μέλη της δικής μας πλαγγόνας,
χαράζοντας μοναδικά χαρακτηριστικά
σε κάθε δημιουργία.
Αυτή η βιωματική διαδρομή
έγινε μια γέφυρα πολιτισμού,
επιτρέποντας στα παιδιά
να αγγίξουν την κληρονομιά μας
με τα ίδια τους τα χέρια.
Κρατώντας τα έργα τους,
ένιωσαν τη βαθιά ικανοποίηση
του δημιουργού και μια μοναδική σύνδεση
με τους μικρούς τεχνίτες της αρχαιότητας.
Μάλιστα, με μεγάλη μας χαρά,
στείλαμε μερικές από τις δικές μας πλαγγόνες στο Μουσείο,
αλλά και στους ανθρώπους που με το όραμα
και την καθοδήγησή τους στήριξαν το πρόγραμμα
και μας χάρισαν αυτό το ταξίδι.
Οι υπόλοιποι πήλινοι θησαυροί μας
κόσμησαν την τάξη μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς,
οπότε και τα παιδιά τους πήραν μαζί τους στο σπίτι,
ως ένα πολύτιμο ενθύμιο μιας εμπειρίας
που απέδειξε ότι η καρδιά του παιδιού
χτυπά πάντα στον ίδιο ρυθμό:
αυτόν της φαντασίας και της ανακάλυψης
