Πώς χωράνε 200 χρόνια ιστορίας στα χέρια ενός παιδιού;
Με πηλό, χρώματα και πολλή αγάπη για την πατρίδα μας,
τιμήσαμε φέτος τη μεγάλη επέτειο της Εξόδου του Μεσολογγίου!
Κατασκευάσαμε τις παραδοσιακές γαΐτες,
οι ακάματοι φρουροί της λιμνοθάλασσας!
Μάθαμε πως αυτές οι ξύλινες, επίπεδες βάρκες έγιναν η σανίδα σωτηρίας των Πολιορκημένων,
και να φέρνουν κρυφά βοήθεια στην πόλη.
Χτίσαμε το ένδοξο τειχάκι του κάστρου ,
σύμβολο παγκόσμιας ιστορίας
Γνωρίσαμε έναν σπουδαίο άνθρωπο,
τον Ελβετό φιλέλληνα Ιωάννη Ιάκωβο Μάγερ,
που αγάπησε την Ελλάδα σαν δική του πατρίδα.
Ο Μάγερ δεν ήρθε στο Μεσολόγγι μόνο ως επισκέπτης·
έγινε ένα με τον τόπο μας!
Παντρεύτηκε μια Μεσολογγίτισσα,
την αγαπημένη του Αλτάνη,
έκανε τη δική του οικογένεια
και έμεινε πιστός στην πόλη μέχρι το τέλος,
ιδρύοντας την πρώτη εφημερίδα του Αγώνα,
τα «Ελληνικά Χρονικά».
Πίστευε πως η αλήθεια είναι το πιο δυνατό όπλο
και με το μελάνι του έστελνε το μήνυμα της λευτεριάς
σε όλη την Ευρώπη.
Η δική μας καλλιτεχνική εφημερίδα
Εμπνευσμένοι από τη ζωή και τη θυσία του,
δημιουργήσαμε τη δική μας εικαστική παρέμβαση
πάνω στο ιστορικό φύλλο της εφημερίδας του:
Τυπώσαμε τη λέξη «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»:
Με ωραία γράμματα, όπως έκανε και ο Μάγερ
στο τυπογραφείο του.
Μάθαμε πως η μεγάλη απόφαση
πάρθηκε μια μέρα σημαδιακή.
Ήταν 10 Απριλίου 1826, το Σάββατο του Λαζάρου,
όταν οι «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» αποφάσισαν
πως η δική τους ανάσταση περνούσε
μέσα από την ηρωική Έξοδο.
Τυπώσαμε την ημερομηνία της Εξόδου
με κόκκινες μπαλίτσες από γκοφρέ χαρτί,
σαν μικρές καρδιές που χτυπούν για τη λευτεριά.
Βουτήξαμε τις μπατονέτες μας στο γαλάζιο
και γεμίσαμε το χαρτί μας με ανθισμένες βούλες.
Στο κάτω μέρος κολλήσαμε μια γαΐτα
να γλιστρά στα ρηχά νερά,
ενώ γύρω γύρω απλώσαμε γαλάζια νερομπογιά,
θυμίζοντας το νερό που αγκάλιαζε την πόλη.
Στην κορυφή του έργου μας,
βάλαμε ένα φεγγάρι που δακρύζει βλέποντας
την Ιερή Πόλη του Μεσολογγίου να υποφέρει.
Κλείσαμε τη δημιουργία μας
με τους αθάνατους στίχους του Διονυσίου Σολωμού:
«...τα σπλάχνα μου κι η θάλασσα ποτέ δεν ησυχάζουν...»
Με οδηγό μας τον εμβληματικό πίνακα
του Θεόδωρου Βρυζάκη για την Έξοδο του Μεσολογγίου, δημιουργήσαμε το δικό μας ιστορικό σύμβολο.
Οι μικρές παλάμες των παιδιών μας,
βουτηγμένες σε γαλάζια τέμπερα,
ένωσαν τις δυνάμεις τους
για να σχηματίσουν τον Σταυρό στο μπαϊράκι των Εξοδιτών.
Μια ομαδική δημιουργία που συμβολίζει
την ενότητα και την ελπίδα.
Εμπνευσμένοι από τη λιμνοθάλασσα
και τα θαλασσοπούλια που τη στολίζουν,
φτιάξαμε έναν ιδιαίτερο ταχυδρόμο.
Όπως ο Μάγερ έστελνε τα νέα της ελευθερίας
σε όλο τον κόσμο, έτσι και το δικό μας θαλασσοπούλι
αγκαλιάζει με τα φτερά του έναν μικρό πάπυρο,
μεταφέροντας το κάλεσμα για τη γιορτή μας.
Για το μεγάλο μας αφιέρωμα, μεταμορφώσαμε την τάξη μας
σε ένα ζωντανό κομμάτι του ηρωικού Μεσολογγίου,
στήνοντας ένα επιβλητικό σκηνικό-κάστρο
που μας μεταφέρει κατευθείαν στην καρδιά του Αγώνα.
Με ένα μεγάλο χαρτόκουτο και πολλή φαντασία,
υψώσαμε τα περήφανα τείχη με τις πολεμίστρες τους,
πάνω στα οποία κρεμάσαμε τις εργασίες μας,
τα ιστορικά φύλλα των «Ελληνικών Χρονικών»
και τις σημαίες της Επανάστασης.
Στις άκρες του κάστρου μας στέκουν
οι επιβλητικές φιγούρες των αγωνιστών,
σαν αιώνιοι φρουροί που μας διηγούνται ιστορίες θάρρους,
ενώ ψηλά στον ουρανό του σκηνικού μας
δεσπόζει το κίτρινο φεγγάρι που δάκρυσε
στην Έξοδο
και το θαλασσοπούλι που κράζει δυνατά:
¨Αντέξτε!¨
Στα πόδια των τειχών, στρώσαμε γαλάζια υφάσματα
που θυμίζουν τα νερά της λιμνοθάλασσας,
εκεί που αρμενίζουν οι γαΐτες μας,
δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα γεμάτη συγκίνηση.
Πάνω στα τείχη του κάστρου μας ξετυλίγεται
μια εντυπωσιακή ιστοριογραμμή από σημαιάκια,
που φτιάξαμε για να ακολουθήσουμε
τα χνάρια του Γένους μας
προς την ελευθερία.
Με οδηγό την τέχνη,
επιλέξαμε σπουδαίους πίνακες ζωγραφικής
και ιστορικές εικόνες που ζωντανεύουν κάθε μεγάλο σταθμό:
από τη μακρινή Άλωση της Κωνσταντινούπολης,
στον ξεσηκωμό του 1821,
μέχρι την ιερή πόλη, το Μεσολόγγι
και τη μεγάλη στιγμή της Εξόδου.
Το πρόγραμμα της γιορτής μας:
Μια υπέροχη, συγκινητική γιορτή !
Τα απειρωτάκια μας,
ως άλλοι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι,
ζωντάνεψαν με την αθωότητα
και το θάρρος τους
τις ηρωικές στιγμές του Μεσολογγίου.
Στα ένδοξα τείχη του κάστρου,
τίμησαν όχι μόνο τη θυσία των αγωνιστών
και του Μάγερ αλλά και ότι το περιέβαλλε,
αποδεικνύοντας πως οι μεγάλες αξίες δεν έχουν ηλικία.
Ένα μεγάλο μπράβο στους μικρούς μας ήρωες!
Μέσα απ΄όλες τις δραστηριότητες
έμαθαν για την αδελφοσύνη,
πως οι Σουλιώτες και οι Μεσολογγίτες
έγιναν ένα σώμα και μια ψυχή,
μοιράστηκαν τις κακουχίες
και βάδισαν μαζί στην ηρωική Έξοδο!
Στο τέλος προσκεκλημένοι μας
έλαβαν το τελευταίο φύλλο των
"Ελληνικών Χρονικών".
Δεμένο με σπάγκο και ένα κλαδάκι ελιάς
από την αυλή μας,
το ενθύμιο αυτό μας θυμίζει τη δύναμη
της ελεύθερης φωνής μέσα
από τα τείχη της Ιερής Πόλης.
Ευχαριστούμε θερμά τους γονείς του Βαγγέλη
για την ευγενική τους προσφορά
σε λουκούμια και νερά!
Και του χρόνου με υγεία και ελευθερία!
