Μικροί προσκυνητές στο δασάκι του Άι Γιώργη!

 

Την Πέμπτη, το νηπιαγωγείο μας

πραγματοποίησε μια ξεχωριστή επίσκεψη

στο εκκλησάκι του Αϊ- Γιώργη στο δάσος,

η οποία εξελίχθηκε

σε μια αληθινή γιορτή της κοινότητάς μας!

Για εμάς, αυτό το δασάκι έχει

μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μας,

καθώς παλαιότερα το νηπιαγωγείο μας

λειτουργούσε εκεί ως Νηπιαγωγείο δάσους

για δέκα συνεχόμενα έτη.

Αν και η καθημερινή μας παρουσία σταμάτησε

λόγω της εμφάνισης αγριογούρουνων,

η αγάπη μας για το δικό μας μέρος

παραμένει ζωντανή.

Έτσι, γίναμε ξανά μικροί οδοιπόροι

στα γνώριμα μονοπάτια.

Φτάνοντας στο ξωκλήσι ως μικροί προσκυνητές,

βρεθήκαμε ανάμεσα σε πλήθος κόσμου

που είχε συγκεντρωθεί για τη γιορτή.

Η χαρά μας ήταν μεγάλη,

καθώς συναντήσαμε πολλούς γνωστούς και φίλους,

ανάμεσα στους οποίους υπήρχαν και πολλοί εορτάζοντες!

Οι θερμές ευχές και τα χαμόγελα

έδωσαν μια ιδιαίτερη ζεστασιά στην ημέρα μας.

Ανάψαμε κεράκι και δεχθήκαμε την πιο ζεστή φιλοξενία.

Εκεί, οι άνθρωποι της εκκλησίας

μας υποδέχτηκαν

με ευλογημένη αρτοκλασία και λουκουμάκι.

Τους ευχαριστούμε πολύ!

Η γιορτινή ατμόσφαιρα κορυφώθηκε

με τη δική μας εορτάζουσα συμμαθήτρια,

η οποία μοίρασε αναμνηστικά δώρα

σε όλους τους φίλους της

μέσα στην καρδιά του δάσους.

Την επόμενη ημέρα στην τάξη,

οι εμπειρίες μας έγιναν τέχνη.

Κάθε παιδί αποτύπωσε

στη δική του αναμνηστική ζωγραφιά

το εκκλησάκι, τον κόσμο και την ομορφιά της φύσης.

Ήταν μια μέρα που μας θύμισε

πως οι παραδόσεις μας

είναι πιο όμορφες όταν τις μοιραζόμαστε

με αγαπημένα πρόσωπα,

ανάμεσα στα χρώματα και τα αρώματα της άνοιξης!

Και του χρόνου!

Μια μεγάλη αγκαλιά για τη Γη μας!

 

Με αφορμή την Διεθνή Ημέρα της Γης

(22 Απριλίου),

τα απειρωτάκια μας έγιναν

οι προστάτες του πλανήτη!

Φτιάξαμε την κυρία Γη

με καταπράσινα μαλλιά

από αληθινά στοιχεία της φύσης

(βρύα, λουλούδια στάχια κα δυόσμο).

Από τη δημιουργία μας δεν έλειψαν

και οι χειροποίητες μελισσούλες ,

τοποθετώντας τες προσεκτικά πάνω

στα λιβάδια που φτιάξαμε , για να θυμόμαστε ότι ακόμα

και οι πιο μικροί κάτοικοι αυτού του πλανήτη

είναι σπουδαίοι και αξίζουν την φροντίδα μας!

Κάθε παιδί έδωσε τη δική του υπόσχεση

με μια μεγάλη αγκαλιά:

να φροντίζει τη Γη μας, το κοινό μας σπίτι, κάθε μέρα!

Πώς μπορούμε να δώσουμε στη Γη μας

αυτό το μοναδικό ανάγλυφο σχήμα;

Μα φυσικά, χρησιμοποιώντας μπαλόνια

αντί για πινέλα!

Τα παιδιά διασκέδασαν με την ψυχή τους

βουτώντας τα φουσκωμένα μπαλόνια

σε μπλε, πράσινο και λευκό χρώμα.

Στη συνέχεια,

τύπωσαν τη δική τους Γη πάνω στο χαρτόνι.

Το αποτέλεσμα;

Κάθε πλανήτης βγήκε μοναδικός,

με υπέροχα νερά και σχέδια που μοιάζουν

με αληθινά σύννεφα και ηπείρους!

Είναι μια υπέροχη αισθητηριακή εμπειρία

που μας έμαθε ότι η τέχνη δεν έχει όρια,

όπως ακριβώς και η αγάπη μας για τον πλανήτη.

Εκτός από τις κατασκευές μας,

συζητήσαμε και καταγράψαμε

τις καθημερινές μας συνήθειες

που προστατεύουν τον πλανήτη.

Μέσα από ένα όμορφο φύλλο εργασίας,

τα παιδιά ανακάλυψαν ότι

«Η Γη χαμογελάει όταν...»:

1. Ανακυκλώνουμε σωστά.

2. Χρησιμοποιούμε παγούρι αντί για πλαστικά μπουκάλια.

3. Κλείνουμε τον διακόπτη όταν δεν χρειαζόμαστε φως.

4. Κλείνουμε τη βρύση για να μην σπαταλάμε νερό.

5. Προτιμάμε το ποδήλατό μας για τις μετακινήσεις μας.

6. Προτιμούμε πάντα επαναχρησιμοποιούμενες τσάντες

 στα ψώνια μας.

Ήταν μια υπέροχη ευκαιρία να συνδέσουμε την τέχνη

με την οικολογική συνείδηση.

Υπόσχομαι να σε φροντίζω Γη μου, σπίτι μου!

Ανακαλύπτοντας το αρχαίο παιχνίδι: Από τη μουσειοσκευή στη δημιουργία της δικής μας πλαγγόνας

Την προηγούμενη σχολική χρονιά στο πλαίσιο 

του Ενεργού Πολίτη,

 το νηπιαγωγείο μας είχε την τιμή να φιλοξενήσει

 μια ξεχωριστή μουσειοσκευή 

του Αρχαιολογικού Μουσείου

Ηγουμενίτσας γεμάτη μυστικά 

από το παρελθόν. 

Πριν την ανοίξουμε, αφήσαμε τη φαντασία μας να καλπάσει.

 Τι κρύβει άραγε αυτό το περίεργο μπαούλο; 

Η φαντασία τους πήρε φωτιά: 

“Κρυμμένοι θησαυροί;”, “Πασχαλίτσες”,

 “Πασχαλινά αβγά;” 

ήταν μερικές από τις απίθανες ιδέες τους!

Πριν δούμε την πραγματικότητα, 

καταγράψαμε τις δικές μας υποθέσεις

 σε φύλλο εργασίας που ετοίμασα :

Όταν τελικά η μουσειοσκευή άνοιξε, 

η έκπληξη ήταν μεγάλη!

 Μπροστά μας αποκαλύφθηκε ο κόσμος του παιχνιδιού 

στην αρχαιότητα. 

Ανακαλύψαμε ότι τα παιδιά 

πριν από χιλιάδες χρόνια 

διασκέδαζαν με αντικείμενα που μοιάζουν πολύ με τα δικά μας:

Τη μουσειοσκευή συνόδευαν 

 δύο παιδιά, 

η Φίλα και ο Ξένυς από την Αρχαία Γιτάνη, 

που μας διηγήθηκαν πως περνούσαν την ώρα τους 

χιλιάδες χρόνια πριν.

 Μέσα από τις ιστορίες τους, 

ανακαλύψαμε ότι τα παιδιά πριν από χιλιάδες χρόνια 

διασκέδαζαν με αντικείμενα 

που μοιάζουν εντυπωσιακά με τα δικά μας. 

 Στο επόμενο φύλλο εργασίας αποτύπωσαν τα συναισθήματά τους

 και ζωγράφισαν όσα τους έκαναν εντύπωση.

 Μέσα από τη διαδικασία των αντιστοιχίσεων, 

είδαμε το χθες να ζωντανεύει μέσα από το σήμερα 

αναγνωρίζοντας τη σβούρα, 

το γουρουνάκι, 

τον ίππο, 

την κουδουνίστρα 

τα ζάρια

αλλά και την εξέλιξη της πλαγγόνας. 

Διαπιστώσαμε έτσι, 

πως η ανάγκη για παιχνίδι παραμένει διαχρονική

 και ενώνει τα παιδιά κάθε εποχής.

Η χαρά μας μεγάλωσε ακόμα περισσότερο 

όταν παίξαμε αποδιδρασκίνδα,

το σημερινό κρυφτό

 δοκιμάσαμε τη διελκυστίνδα, 

νιώθοντας τη δύναμη της συνεργασίας, 

και γνωρίσαμε τον εφεδρισμό, 

ένα παιχνίδι που απαιτούσε ευστοχία 

και πολλή ισορροπία!

Η εξερεύνησή μας συνεχίστηκε

 με τις προτεινόμενες δραστηριότητες

του Αρχαιολογικού Μουσείου, 

που μας κάλεσαν να δούμε τα εκθέματα με άλλη ματιά. 

Η προσοχή μας στράφηκε στην πλαγγόνα,

 τη χειροποίητη πήλινη κούκλα

 με τα κινητά μέλη, 

που θεωρείται ο πρόγονος της σημερινής κούκλας.

Αφού παρατηρήσαμε τις λεπτομέρειές της,

 μεταμορφωθήκαμε σε μικρούς κεραμιστές!

 

Με ενθουσιασμό πιάσαμε τον πηλό, 

νιώσαμε την υφή του

 και πλάσαμε το σώμα

και τα μέλη της δικής μας πλαγγόνας,

 χαράζοντας μοναδικά χαρακτηριστικά 

σε κάθε δημιουργία. 

Αυτή η βιωματική διαδρομή

 έγινε μια γέφυρα πολιτισμού, 

επιτρέποντας στα παιδιά 

να αγγίξουν την κληρονομιά μας

 με τα ίδια τους τα χέρια.

Κρατώντας τα έργα τους, 

ένιωσαν τη βαθιά ικανοποίηση

 του δημιουργού και μια μοναδική σύνδεση 

με τους μικρούς τεχνίτες της αρχαιότητας. 

Μάλιστα, με μεγάλη μας χαρά, 

στείλαμε μερικές από τις δικές μας πλαγγόνες  στο Μουσείο, 

αλλά και στους ανθρώπους που με το όραμα 

και την καθοδήγησή τους στήριξαν το πρόγραμμα 

και μας χάρισαν αυτό το ταξίδι.

Οι υπόλοιποι πήλινοι θησαυροί μας 

κόσμησαν την τάξη μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς,

 οπότε και τα παιδιά τους πήραν μαζί τους στο σπίτι, 

ως ένα πολύτιμο ενθύμιο μιας εμπειρίας

 που απέδειξε ότι η καρδιά του παιδιού 

χτυπά πάντα στον ίδιο ρυθμό: 

αυτόν της φαντασίας και της ανακάλυψης.