Μια αξέχαστη απογευματινή εξόρμηση στην ιστορία του Σουλίου

 Όπως κάθε χρόνο,

πραγματοποιήσαμε και φέτος την καθιερωμένη

απογευματινή επίσκεψη του Νηπιαγωγείου μας,

παρέα με τους γονείς, στην ιστορική Οικία Τζαβέλλα,

συμμετέχοντας στις εορταστικές εκδηλώσεις

για την επέτειο της ανατίναξης του Κουγκίου.

Στον χώρο αυτό, 

είχαμε την ευκαιρία να θαυμάσουμε

 από κοντά τα πολύτιμα ιστορικά κειμήλια που εκτίθενται, 

τα οποία ζωντανεύουν το ένδοξο παρελθόν του τόπου μας. 

Μάλιστα, φέτος προστέθηκε 

και η σπάθη του Σουλιώτη "Καπετάν Χρίστο Φωτομάρα",

 επιστρέφοντας στο Σούλι μετά από 204 χρόνια.

Ευχαριστούμε θερμά τους οικοδεσπότες,

τον κύριο Κώστα Τζαβέλλα

και την πάντα γλυκιά σύζυγό του,

κυρία Μαρία Χατζηνικολάου,

για την υπέροχη υποδοχή και τη ζεστή φιλοξενία τους!

Ως αντίδωρο, τους προσφέραμε το δικό μας χειροποίητο

«Σουλιωτόπουλο»

(με την πολύτιμη βοήθεια της κυρίας Άλκηστης Σακαρέλη).

Η δημιουργία μας ήταν εμπνευσμένη

από ένα τραγούδι που έχει γράψει ο ίδιος ο κύριος Τζαβέλλας,.

Με βαθύ σεβασμό για τον ιστορικό 

αυτό χώρο και τις κοινές μας αναμνήσεις, 

το φετινό δώρο του νηπιαγωγείου μας 

βρήκε ήδη τη θέση του 

δίπλα στα κειμήλια της Οικίας Τζαβέλλα. 

Αντάμωσε με τα δώρα των προηγούμενων επισκέψεών μας,

 γεμίζοντάς μας για άλλη μια φορά με απέραντη περηφάνια

Ένα μεγάλο ευχαριστώ αξίζει

και στους γονείς των μαθητών μας,

που με τη δική τους παρουσία

και θετική διάθεση συνέβαλαν στο να γίνει

αυτή η μέρα ακόμα πιο όμορφη για όλους.

Μετά την επίσκεψή μας στην Οικία

και πριν ξεκινήσουν οι επίσημες τελετές,

είχαμε τον χρόνο να χαλαρώσουμε.

Τα παιδιά έτρεξαν και έπαιξαν με την ψυχή τους

στο ελεύθερο τοπίο γύρω

από τα ιστορικά Πηγάδια, 

απολαμβάνοντας την ελευθερία της φύσης.  

Μετά από τόση ενέργεια, 

ο φιλόξενος  Ξενώνας Σουλίου

 μας αντάμειψε με τον καλύτερο τρόπο:

παραδοσιακό ζυμωτό ψωμί 

και εξαιρετικά κρέατα δικής τους παραγωγής. 

Μόλις σουρούπωσε,

ακολούθησαν τα υπόλοιπα γεγονότα της βραδιάς.

Ανηφορίσαμε όλοι μαζί το μονοπάτι που οδηγεί

στην παλαιοχριστιανική εκκλησία του Αγίου Δονάτου,

όπου τελέστηκε το μνημόσυνο για να τιμηθεί η μνήμη

 όσων θυσιάστηκαν στον ιερό αυτό τόπο.

Από εκεί ψηλά, είχαμε την ευκαιρία

να αντικρίσουμε μια υπέροχη θέα,

με τη ματιά μας να φτάνει μέχρι και τους Αντίπαξους,

κάτω από έναν ουρανό με απίστευτα χρώματα.

Επιστρέφοντας στα πηγάδια.

οι Σουλιώτες από το Σώμα Απόδοσης Τιμών κρατώντας

αναμμένους τους πυρσούς τους,

ενώ κατά μήκος του μονοπατιού

ήταν τοποθετημένα φαναράκια,

στα οποία αναγράφονταν τα ονόματα

όλων των ιστορικών φαρών του Σουλίου.

Ανάμεσα σε αυτά, μας περίμενε μια υπέροχη έκπληξη:

βρήκαμε ένα φαναράκι με το όνομα

του Α΄ Νηπιαγωγείου Παραμυθιάς ,

που είχε γράψει ένας παλαιότερος μαθητής μας

πριν από τρία χρόνια, κατά την τότε επίσκεψή μας .

Λες και μας περίμενε για να ανταμώσει 

με τη φετινή μας παρέα!

Η πιο ξεχωριστή στιγμή της επιστροφής μας όμως,

ήταν όταν οι Σουλιώτες άναψαν με τους πυρσούς τους

τη λέξη «ΣΟΥΛΙ» επάνω στο μνημείο,

φωτίζοντας τη νύχτα.

Η βραδιά μας έκλεισε με τον πιο όμορφο τρόπο,

ψάλλοντας όλοι μαζί, μικροί και μεγάλοι,

τον Εθνικό μας Ύμνο.

Ήταν μια πραγματικά ιδιαίτερη εμπειρία για όλους μας,

που μας έκανε να νιώσουμε περήφανοι για το σχολείο μας

και την ιστορία του τόπου μας.

Για μένα προσωπικά, αυτή η επίσκεψη 

κρύβει πάντα μια ιδιαίτερη, βαθιά συγκίνηση, 

καθώς στον ιστορικό αυτό τόπο μεγάλωσε η δική μου γιαγιά, 

κάνοντας κάθε βήμα μου εδώ να μοιάζει 

με επιστροφή στις ρίζες μου.

Και του χρόνου!

Η μελισσούλα και το ηλιοτρόπιο συναντούν τον Βαν Γκογκ στην τάξη μας

Με τον πιο λαμπερό τρόπο ολοκληρώθηκε 

η μεγάλη έκθεση έργων του Βίνσεντ Βαν Γκογκ

στο νηπιαγωγείο μας!

Η έκθεση που είχαμε ήδη στήσει με τόσο μεράκι

( δείτε εδώ ) 

εμπλουτίστηκε με νέες δημιουργίες! 

Τα εντυπωσιακά ηλιοτρόπια των παιδιών

 είναι το πιο φωτεινό φινάλε για το πρόγραμμά μας, 

συνδέοντας έτσι την τέχνη 

με τα Εργαστήρια Δεξιοτήτων, 

στη θεματική ενότητα 

«Δημιουργώ και Καινοτομώ  

Δημιουργική Σκέψη και Καινοτομία»

 (Υποθεματική: STEM/STEAM και Ρομποτική) 

μέσα από τον τίτλο

«Η μελισσούλα και το ηλιοτρόπιο», 

σχετική ανάρτηση μπορείτε να δείτε εδώ ,

καθώς και το πρόγραμμα «Βήματα για τη Ζωή» 

στην ενότητα των συναισθημάτων.

Η έμπνευση για το μεγάλο φινάλε 

ξεκίνησε από τη φύση και τη λογοτεχνία. 

Μελετώντας τη ζωή και την επικονίαση των μελισσών,

 ακολουθήσαμε τη διαδρομή τους στους αγρούς. 

Παράλληλα, ακούσαμε την τρυφερή ιστορία

 του Ευγένιου Τριβιζά 

το ηλιοτρόπιο ,

γνωρίζοντας το λουλούδι 

που στρέφεται πάντα στο φως. 

Μέλισσα και παραμύθι

 μας οδήγησαν κατευθείαν

 στα διάσημα ηλιοτρόπια του Βαν Γκογκ.

Στο πλαίσιο των «Βημάτων για τη Ζωή», 

επεξεργαστήκαμε ένα σύνθετο συναίσθημα:

 τη ζήλια. 

Συζητήσαμε για το κίτρινο, 

το αγαπημένο χρώμα 

του Βαν Γκογκ που συμβολίζει παραδοσιακά τη ζήλια, 

και τα παιδιά έμαθαν να την αναγνωρίζουν χωρίς ενοχές.

 Γνωρίζουμε ήδη ότι κάθε συναίσθημα 

μπορεί να γίνει δημιουργική ενέργεια, 

δίνοντάς της μορφή και μεταμορφώνοντάς την 

σε φωτεινές πινελιές πάνω στον καμβά!

Η δράση μας συνεχίστηκε και στην πραγματική ζωή,

 καθώς κάθε παιδί φύτεψε 

τους δικούς του ηλιόσπορους σε γλαστράκι. 

Γίναμε μικροί επιστήμονες, 

παρατηρώντας καθημερινά το φυτό μας 

και καταγράφοντας την εξέλιξή του 

στο προσωπικό μας ημερολόγιο φυτού.

Η εμπειρία αυτή όμως ταξίδεψε και έξω από το σχολείο:

 

κάθε παιδί πήρε στο σπίτι του 

μια γλυκιά κάρτα 

με μια μικρή συσκευασία 

από αληθινούς  ηλιόσπορους

 

για να τους φυτέψει μαζί με την οικογένειά του, 

συνεχίζοντας τη διαδικασία της κηπουρικής

 και της φροντίδας της φύσης και στο δικό του σπιτικό!

Για την τρισδιάστατη  εικαστική κατασκευή μας,

 επιστρατεύσαμε την οικολογική μας συνείδηση. 

Χρησιμοποιήσαμε ρολά τουαλέτας, 

τα οποία κόψαμε περιμετρικά σε λωρίδες 

και τις λυγίσαμε προς τα έξω

 για να δώσουμε ανάγλυφο όγκο στα πέταλα. 

Στη συνέχεια, στρώσαμε το γαλάζιο φόντο 

με σφουγγάρια και βάψαμε 

τα ηλιοτρόπια με λαμπερό κίτρινο. 

Στο κέντρο κάθε λουλουδιού

 κολλήσαμε  glitter καφέ καρδούλες, 

δημιουργώντας μια υπέροχη ανάγλυφη αίσθηση αφής!

Η πιο μαγική στιγμή ήταν το διαδραστικό μας παιχνίδι,

το οποίο μάλιστα ήταν αυθόρμητη ιδέα ενός παιδιού μας! 

 Κρατώντας την τρισδιάστατη κορνίζα 

και φορώντας μια χειροποίητη μάσκα-κολλάζ

 με τη μορφή του Βίνσεντ Βαν Γκογκ, 

κάθε παιδί έγινε ο ίδιος ο δημιουργός. 

Το βλέμμα του ζωγράφου ενώθηκε 

με τα μάτια των παιδιών, 

αποδεικνύοντας ότι η τέχνη 

είναι για να τη ζεις! 

Μέσα από αυτή τη γιορτή, 

τα παιδιά βίωσαν πως η φύση, η επιστήμη, 

τα συναισθήματα και η τέχνη γίνονται ένα. 

Ένα τεράστιο μπράβο στους μικρούς μας καλλιτέχνες 

και κηπουρούς!